Tom Wolters pracuje na styku obiektu, obrazu i przestrzeni. Jego prace powstają z postawy redukcji i celowego umieszczania. Czy to na płótnie, w przestrzeni, czy w obiekcie - to nie medium jest decydujące, ale stan, jaki tworzy praca.
Wolters rozumie malarstwo nie jako przedstawienie, ale jako fizyczny proces. Kolor jest umieszczany, przesuwany, kondensowany i ponownie otwierany. Postać, powierzchnia i znak pojawiają się bez umocowania. Płótno staje się miejscem napięcia i ruchu, a nie nośnikiem narracji.
Znalezione materiały, pozostałości przemysłowe i klasyczne materiały łączą się w pracach rzeźbiarskich i obiektowych. Funkcja, pochodzenie i oczekiwania zostają przesunięte lub celowo podważone. Instrumenty tracą swój dźwięk, komponenty techniczne swoje przeznaczenie, obiekty swoją jednoznaczną czytelność.
Fotografia i obrazy cyfrowe rozszerzają to podejście. Obrazy są tworzone jako sytuacje, a nie jako dokumenty. Światło, powierzchnia i przestrzeń wchodzą w relację bez wymuszania narracji.
Prace Woltera nie wymagają interpretacji, ale uwagi. Cisza, pustka i napięcie nie są przeciwieństwami, ale narzędziami. Praca stoi sama, bez komentarza, bez wsparcia.
To, co pozostało, to dzieło Toma Woltersa.
Kontakt: Tom Wolters
Edukacja: Akademia Edukacji Kulturalnej